Elektrownie wodne Ziemi Słupskiej

Elektrownie wodne

Na terenie powiatu słupskiego elektrownie wodne rozwijały się na przełomie XIX i XX wieku. Sprzyjały temu warunki naturalne, ukształtowanie powierzchni oraz rzeki i zbiorniki wodne.

Najlepiej wykorzystaną rzeką do budowy elektrowni wodnych okazała się Słupia, w dalszej kolejności Wieprza oraz Łupawa. Oryginalne, historyczne już dziś urządzenia, zamontowane w elektrowniach wodnych powiatu słupskiego w XIX i na początku XX wieku, w dalszym ciągu spełniaj ą swój e zadanie. Elektrownie montowano najczęściej w miejscach dawnych młynów wodnych, w których potężne kamienne żarna poruszane były przez koło młyńskie, wprawiane w ruch przez spiętrzoną wodę. Na rzece Słupi biegnącej w granicach powiatu słupskiego elektrownie wodne wybudowane zostały w Strzegominie (w latach 1922 - 1924), w Krzyni (w latach 1925 - 1926) oraz w Słupsku na Młynówce, kanale łączącym dwie odnogi Słupi (w latach 1910 - 1912). Na rzece Wieprzy biegnącej przez gminę Kępice wybudowano kaskadę elektrowni wodnych w latach 1905 - 1910 w Kępicach, Kępce, Biesowicach i Kruszce oraz w Ciecholubiu na Studnicy, dopływie Wieprzy. Wzniesione elektrownie pracowały praktycznie do 1945 roku, później zostały zniszczone, a wyposażenie rozgrabione i w większości wywiezione na wschód. Od połowy lat 50-tych elektrowniom przywracano ich dawną funkcję i dziś poza rolą ekonomiczną stanowią także prawdziwą ozdobę kraj obrazu. Na rzece Łupawie położenie elektrowni wodnych jest bardzo malownicze. Są to w większości elektrownie przepływowe, stwarzające interesujące i przepiękne szlaki widokowe, zbudowane w Smołdzinie (1913 r.), Drzeżewie (1925r.), Łebieniu (1933 r.), Poganicach (1938 r.), Łupawie (1925 r.) i Żelkowie(1906 r.). Do dzisiaj na tym terenie z energii wodnej korzysta kilkanaście młynów i elektrowni.

Źródło: "Ziemia Słupska - dzieje i kultura".


Najważniejsze Atrakcje

To warto zobaczyć! Niezależnie od tego, czy jesteś w Ustce na wakacjach, czy zwiedzasz nasze miasto po raz pierwszy, te miejsca z pewnością Cię zainspirują.
Port Ustka
Zależność miejscowości i portu od Słupska zniesiono dopiero w połowie XIX wieku. Już w średniowieczu wokół portu rozwinęła się osada rybacka. Część statków zawijających do Ustki rozładowywano w tutejszym porcie, część zaś kierowano Słupią do Słupska.
Stawek Upiorów
Jedna z największych tajemnic Ustki kryje się w małym, bagiennym jeziorku znajdującym się w zachodniej części Ustki.
Ustecka Syrenka
Dotknięcie syreniej piersi podobno przynosi szczęście. Pomysł budowy pomnika zrodził się w Lokalnej Organizacji Turystycznej Ustka (dzisiejszy LOT "Ustka i Ziemia Słupska") w 2008 roku.
Plaża i morze w Ustce
Nad polskim morzem, choć nie należy ono do najcieplejszych, wypoczywają tłumy turystów, głównie ze środkowej i południowej Polski.Tak też jest w przypadku Ustki. Latem trzeba się naprawdę natrudzić, by znaleźć na plaży w słoneczny dzień miejsce na kocyk, materac i parawan. Usteckim turystom nie przeszkadza też wiatr
Park Zdrojowy w Ustce
W nowym parku, który na cześć cesarza nazwano Parkiem Wilhelma, wytyczono ścieżki spacerowe i dokonano nasadzeń drzew. W wydanym w 1889 r. w Berlinie podręczniku
Muzeum Bursztynu
Bursztyn Bałtycki, kopalna żywica sprzed 40 mln lat, od wieków znajdowana jest na wybrzeżu Bałtyku. Tzw. "złoto północy" jest cenionym materiałem ozdobnym, z którego wykonywano ozdoby, figurki i amulety.
Usteckie bunkry i fortyfikacje
Jeżeli interesuje Was wojenna historia Pomorza. Ciekawią tajemnice powojennych bunkrów i zagadki Ustki, to nie możecie przegapić jednej z największych atrakcji naszego miasta tajemniczych bunkrów zwanych Baterią Blüchera.
Promenada Nadmorska w Ustce
Jedna z najpiękniejszych na Pomorzu promenad biegnie szczytem przymorskiej wydmy na odcinku ponad 1100 m od wschodniego falochronu portowego po, graniczną dawniej, uliczkę, noszącą dziś nazwę Traktu Solidarności.